Dün Orhan Veli ile Beraberdik.


Dün Orhan Veli ile beraberdik.
Çıktık boğaz sırtlarına, kapattık gözlerimizi ve İstanbul’u dinledik beraber.
Hafiften bir rüzgâr esti
Ve yavaş yavaş sallandı binalar.
Yapraklar ağaçlarda.
Uzaklarda, çok uzaklarda sucuların hiç durmayan çıngırakları.
Kuşlar geçiyor…
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
Ve çığlık çığlıktı insanların haykırışları
Bir kadının suya değiyor ayakları
Uzanıp yatıvermiş sere serpe
Entarisi sıyrılmış hafiften
Kolunu kaldırmış koltuğu görünüyor
Bir eliyle de göğsünü tutmuş
İçinde kötülük yok biliyorum
Yok, benim de yok ama
Ama olmaz ki
Böyle de yıkılmaz ki İstanbul
O kadar bozuktu ki yapıları
Yedi şiddetinde bir depremin ardından
İstanbul'u dinliyordu o kadın.
Bedeni cansız, gözleri kapalı…
“Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?”
Dün Orhan Veli ile beraberdik.
Çıktık boğaz sırtlarına açtık gözlerimizi ve bambaşka bir İstanbul’u dinledik beraber.

Halil Dişli
Facebookta Paylaş
 

Angora Sanat
ANGORA SANAT Türkiye'nin Kültür, Sanat ve Yaşam Portalı - Tüm Hakları Saklıdır © 2012
Web Tasarım Web Hosting Ankara : GLOBALNET