Mektup/Lyubomir Levçev

Zeke Berman









Mektup" | Lyubomir Levçev

Yitiyor kızıl ışık.
Bize görünmeyen bir şeye dikmiş gözünü
Son yabanıl vaşak.
Yitiyor doruklardan kar.
Teleferik kabinleri durdukları yerden
Unutuluşa doğru yol almaktalar,
Yol almakta.
Kovulan bir düş gibi.
Umarsız umut gibi.
Yitiyor çağ…
Yitiyor çoşku…
Sanki bir ben kalıyorum,
Bir başıma.

Bir daha yazabilir miyim sana, bilmiyorum.
Görebilir miyim seni bir daha, bilmiyorum.
Ancak bildiğim -seni unutmam olası değil
Kendi sonuma dek,
Ötesinde de belki.

Yokluğun kapısında anahtarlarımı unutacağım.
Gözlüklerimi unutup körleşeceğim.
Kan revan parmaklarımla arayacağım seni
Ancak kül olacak değdiğim her nesne.
Adını unutacağım.
Soluk alıp vermeyi de.
Yalnızca senin şefkatin akacak zaman niyetine.
Yalnızca senin fısıltın kulağına karanlığın…
Pekâlâ!
Duydum.
Elveda!
Elveda!
Elveda!
Elveda!

Hangi köle pazarından satın aldın da
Azat etmeden unuttun beni?
Nedir sıkıca tuttuğum kırık kalbimde?
Artık söylemem sana,
Bilsem bile…

Türkçesi: Kadriye Cesur
_________________________________

Fotoğraf: Zeke Berman












Facebookta Paylaş
 

Angora Sanat
ANGORA SANAT Türkiye'nin Kültür, Sanat ve Yaşam Portalı - Tüm Hakları Saklıdır © 2012
Web Tasarım Web Hosting Ankara : GLOBALNET